چند روزی کرمان بودم
سفر دشواری بود( سفر کاری بود و آنقدر کاری بود که حتی وقت نکردم یک سوغاتی کوچک برای برادر یکی یک دانه که سفارش هم کرده بود بخرم)
اما ارزشش را داشت
مردمان کویر را دوست دارم
اگر چه گاهی نوع تعاملاتشان با فرهنگی که من در آن فرق دارد
اما دوستشان دارم چون مهربانند-بی آلایش و بی ریا ایند. بی افاده اند و....مومن اند
از میان مردم کریر
دل به یزدی ها و کرمانی هایشان بیشتر داده ام
فقط حیف در این سفر
کسی داوطلب بردن من به گلزار شهدای کرمان نشد

بخش مهمی از کودکی من اینجا گذشت
و در منتهی الیه سمت چپ تصویر زیر درخت گردو
مزار پدر بزرگم است
یادش به خیر

دختر عزیزم
برای هر کسی که دانشی می آموزد و مهارتی یاد می گیرد
رسالتی تعریف می شود در دایره خلقت که لازم است آن رسالت را به انجام برساند
این که در کدام پست باشی و کدام اداره و ..... مهم نیست
مهم این است که به کاری که می کنی ایمان داشته باشی
در آن صورت هر جا که باشی راه خودت را پیدا می کنی و جای خودت را باز می کنم
و البته من هم دعایت می کنم:) این بار مجانی از همان موضع استجابت که می دانی :)
بنا بر این قدر هر فرصتی را بدان و بسم الله الرحمن الرحیم بگو و توکل کن